Uğursuzluk ve fal hakkında

Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (halkın uğursuzluk çıkardığı) hiç bir şeyden uğursuzluk çıkarmazdı. Bir memur göndereceği zaman ismini sorardı, hoşuna giderse sevinirdi ve hatta bunun neşesi yüzünde görülürdü. İsimden hoşlanmazsa bu da yüzünden belli olurdu. Bir köye girecek olsa onun da ismini sorardı, hoşuna giderse sevinirdi, hoşlanmazsa, bu yüzünden okunurdu."

Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) hoşuna giden bir kelime işitince: ("Amin!", "Dediğin çıksın!", "Allah muradını versin!" ma'nasında olmak üzere): "Senin uğurunu kendi ağzından işittik!" buyururlardı."

Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), bir ihtiyacı görmek üzere (yola) çıktığı zaman ya raşid (uğurlar olsun) ya necih (hayırlı muvaffakiyetler) temennilerini işitmekten hoşlanırdı."

Urve İbnu Âmir el-Kureşî radıyallahu anh anlatıyor: "Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'ın yanında uğursuzluktan bahsedilmişti. Buyurdular ki: "Bunun en iyisi fe'l (uğur çıkarma)dır. (Uğursuzluk inancı) bir müslümanı yolundan alıkoymasın. Biriniz hoşlanmadığı bir şey görecek olursa şu duayı okusun: "Allahümme la ye'ti bi'l-hasenatı illa ente ,ve la yedfe'u's-Seyyiati illa ente vela havle ve la kuvvete illa bike. (Allahım! Hayrı ancak sen verebilirsin, kötülüğü de ancak sen defedebilirsin. (İbadet, çalışma, korunma vs. için muhtaç olduğumuz) güç ve kuvvet de ancak sendendir.)"

İbnu Mes'ûd radıyallahu anh anlatıyor: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: "Uğursuzluk çıkarmak şirktir, uğursuzluk çıkarmak şirktir, uğursuzluk çıkarmak şirktir. (İktiyarsız kalbine uğursuzluk vehmi gelip içinde bazı şeylere karşı neferet duyan) hariç bizden kimsede bu yoktur. Lakin Allah onu tevekkülle giderir."

Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: "Ne sirayet (bulaşma), ne de uğursuzluk vardır. Benim fe'l hoşuma gider." Yanındakiler sordu: "Fe'l nedir?" "Güzel bir sözdür!" buyurdu." [Buhari'nin rivayetinde şu ziyade mevcuttur: "Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): "Benim," dedi, "fe'l-i salih, güzel bir kelime hoşuma gider."]

Sehl İbnu Sa'd (radıyallahu anh): Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: "Bir şeyde (uğursuzluk) olsaydı, bu atta, kadında, meskende olurdu."

Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: "Ne sirayet, ne safer, ne de gül vardır."

Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: "Ne sirayet, ne safer ne de hame vardır!" Bunu işiten bir bedevi atılıp: "Ey Allah'ın Resulü! Öyle de, kumda geyik gibi olan develer, uyuzlu bir deve aralarına girince hepsine uyuz bulaşması nasıl oluyor?" diye sordu. Aleyhissalatu vesselam şu cevabı verdi: "Peki, birinciye kim sirayet ettirdi?".

Katan İbnu Kubeysa babası Radıyallahu Anh'ndan naklen anlatıyor: "Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle söylediğini işittim: "İyafe, tıyere, tark sihirdendir."

Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: Bir adam dedi ki: "Ey Allah'ın Resulü! Biz bir evdeydik, oradayken sayımız çok, malımız bol idi. Sonra bir başka eve geçtik. Burada sayımız da azaldı, malımız da." Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): "Burayı zemim (addederek) terkedin!" buyurdular.