Aişe

Hz. Aişe (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Bir adam bir köle satın aldı. Köle, Allah'ın dilediği kadar (bir müddet) adamın yanında ikâmet etti. Sonra adam kölede bir kusur tesbit etti. Bunun üzerine Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e gelerek şikâyette bulundu ve eski sahibine iate etti. Eski sahibi: "Ey Allah'ın Resûlü, (yanında kaldığı müddetçe) kölemi kullandı, ondan istifade etti" dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): "Harac (menfaat), zâmin (kefil) olana aittir" buyurdu.

Ümmü'l Müm'minin Hazret-i Aişe (Radıyallahu anha) naklediyor ki, • Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e içerisinde boncuk bulunan bir dağarcık getirildi. Boncukları Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), hür ve cariye kadınlar arasında dağıttı. Hazreti Aişe (Radıyallahu anha) devamla der ki: - "Babam da (boncuğu) hür-köle ayrımı yapmadan kadınlara dağıtırdı."

Hz. Aişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: "Melekler nurdan yaratıldılar, cinler dumanlı bir alevden yaratıldılar. Adem de size vasfı yapılandan yaratıldı."

Hz. Âişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor; Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: - "Rıfk bir şeye girdimi onu mutlaka tezyin eder, bir şeyden de çıkarıldı mı onu mutlaka kusurlu kılar."

Hz. Âişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: - Kendisinde dikbaşlılık olan bir deveye bindim. (Hırçınlık etmeye) başlayınca ileri-geri sürmeye başladım. Bunun üzerine Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): "Rıfkla, tatlılıkla davran! diye müdahale etti..."

Hz. Âişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor: - Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bir yahudiden, veresiye yiyecek satın aldı. Rehin olarak zırhını verdi.

Hz. Aişe (radıyallahu anhâ)'nin anlattığına göre, "Kişinin (namazda) elini boş böğrüne koymasını mekruh addederdi ve: "Bunu Yahudiler yapar" derdi." [Rezin tahric etmiştir. Ancak Buhari bunu bir bab başlığında muallak olarak kaydetmiştir (Buhari, Enbiya 50)]

Hazreti Aişe (Radıyallahu Anhâ) anlatıyor: "Resulullah (Aleyhissalâtu Vesselâm) şöyle dua etmişti: "Allahım! İslam'ı, hassaten Ömer İbnu'l-Hattab(ın Müslüman olmasıyla) aziz kıl!"

Hazreti Aişe (Radıyallahu Anhâ) anlatıyor: Resulullah (Aleyhissalâtu Vesselâm) hastalığı sırasında: "Yanımda ashabımdan birinin bulunmasını istiyorum!" buyurdular. Biz de:"Ey Allah'ın Resulü! Sana Ebu Bekr'i mi çağıralım?" dedik, sükut buyurdular. Bunun üzerine: "Sana Ömer'i mi çağıralım?" dedik, yine sükut buyurdular. Bunun üzerine: “Sana Osman'ı mı çağıralım?" dedik. “Evet!" buyurdular. (Onu çağırdık) derhal huzura geldiler.  Resulullah  onunla başbaşa kaldı. Aleyhissalâtu vesselâm ona konuştukça Hazreti Osman'ın yüzü (renk renk oluyor) değişiyordu. Kays der ki: "Bana, Ebu Sehle Mevla Osman'ın anlattığına göre, Hazreti Osman, yevmü'ddar'da (evinde muhasara edildiği günde) kendisine: "Resulullah (Aleyhissalâtu Vesselâm) bana bir ahidde (sözde) bulunmuştu. (Şu anda) ben ona kavuşmaktayım" demiştir. Hadisin ikinci ravisi Ali (İbnu Muhammed)'in rivayetinde Hazreti Osman: "Ben bu ahid üzerine sabrediciyim" demiştir.Ravi Kays der ki: "Alimler, hadiste geçen yevmü'ddar (ev günü) tabiriyle Hazreti Osman'ın evinde  muhasara edildiği günü anlarlar."

Hazreti Aişe Radıyallahu Anhâ anlatıyor: "ÂI-i Muhammed aleyhissalâtu vesselâm'ın, bazan bir ay geçer, hücrelerinin hiçbirinde ateş yanmazdı. Hazreti Aişe'nin ravisi Ebu Seleme der ki: "Ben Aişe Radıyallahu Anhâ'dan sordum: "Öyleyse bu esnada ne yerlerdi?" Şu cevabı verdi: "İki siyah: Hurma ve su! Ancak, Ensardan komşularınız vardı. Onlar sadâkatli komşulardı. Onların sağmal hayvanları vardı. Bunlar hayvanlarının sütünden Aleyhissalâtu vesselâm'a gönderirlerdi. (O, bize de içirirdi)" dedi. Muhammed (İbnu Mâce) der ki: "Ve onlar (yani Hazreti Peygamber'in hücreleri) dokuz taneydi."

Hazreti Aişe Radıyallahu Anhâ anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Sevabı en çabuk gelen hayırlı amel mahlukâ iyilik ve sıla-i rahimdir. Cezası en çabuk gelen kötü amel de bağy (mahlukâ kötü muamele, zulüm) ve sıla-ı rahm'i kesmektir."