İbnu ömer (Radıyallahu Anh) naklediyor ki,
• Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bir gün -yani Bedir Savaşı günü- kalkıp şöyle buyurdu: "Muhakkak ki Osman Allah'ın ve Resulü (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'nün rızasına uygun bir hizmet sebebiyle gelmiştir. Ben onun adına bey'at akdediyorum."

Sonra Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ganimetten hisse ayırdı, Savaşa katılmayan onun dışında kimseye hisse vermedi."

Ebu Davud, Cihad 151, (2726)

1- Rivayette geçen "yâni Bedir Savaşı günü" ibaresi râvilerden biri tarafından ilâve edilen açıklayıcı bir derctir. Ancak hadiste bir işkâl mevzubahis. Çünkü, Hazreti Peygamber (Aleyhissalâtu Vesselâm)'in Hazreti Osman (radıyallahu anh) adına bey'at akdi sâdece Hudeybiye'de cereyan etmiştir. Mekkelilere elçi olarak giden Hazreti Osman'ı müşrikler tevkif etmişti ve hatta Müslümanlar arasında öldürüldüğüne dair şâyia bile çıkmıştı. İşte bunun üzerine Hazreti Peygamber (Aleyhissalâtu Vesselâm) sefere katılan bütün Müslümanlardan biat almıştı.

Sıra Hazreti Osman'a gelince, Resûlullah (Aleyhissalâtu Vesselâm) sağ elini göstererek, "Bu, Osman'ın elidir" der ve diğer eline koyarak onun adına biat akdeder.

Bedir'de böyle bir biat olmamıştır. Ancak Hazreti Osman'ın Bedir'deki durumu farklıdır. Şöyle ki: Resûlullah (Aleyhissalâtu Vesselâm)'ın muhterem kerimeleri Rukiyye (radıyallahu anhâ) hasta idiler.

Resûlullah (Aleyhissalâtu Vesselâm) Rukiyye'nin refiki olan Hazreti Osman'ı Medine'de bırakarak Rukiyye ile ilgilenmesini taleb eder. Osman'a: إِنَّ لَكَ اَجْرُ رَجُلٍ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا وَسَهْمُهُ

"Sana, Bedir'e katılanların sevabı ve ganimet payı aynen verilecektir" buyurur.

Şu halde yukarıdaki rivayette bir karışıklık gözükmektedir.

2- Bedir Savaşı'na katılmadığı halde ganimetten pay ayrılan yegâne şahıs HazretiOsman'dır. Bu da onun bizzat Resûlullah (Aleyhissalâtu Vesselâm) tarafından kızı Rukiyye'nin tedavisiyle meşgul olmak üzere Medine'de kalmakla tavzif edilmesine mebnidir.

3- Bu hadisten hareketle, imamın verdiği bir vazife sebebiyle savaşa katılamayana ganimetten pay ayrılabileceğine hükmedilmiştir. İmama ait olmayan bir iş sebebiyle savaşa katılamayan kimseye ganimetten pay ayrılmayacağı hükmünde Şâfiî, Mâlik, Evzâî, Sevrî, Leys ittifak ederler.

Ebu Hanife ve ashâbı, bu meselede şöyle derler: "Ganimet dar-ı İslam'a celbedilmezden önce orduya katılana ganimetten pay ayrılır."

İbnu Ömer