Ebu Said
Ebu Sâid (Radıyallahu Anh) anlatıyor:
- "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm Alkame İbnu Mücezzez'i (Radıyallahu Anh), benim de içinde bulunduğum bir askerî birliğin başında savaşa gönderdi. Kumandan gazvesinin başına geçince veya yolda belli bir yere varınca, askerlerden bir grup, kendisinden (ayrı gitmek) hususunda izin istedi. Onlara izin verdi.
Başlarına Abdullah İbnu Huzâfe İbnu Kays es-Sehmî'yi sorumlu tayin etti. Ben onunla savaşanlar içerisinde idim.
Yolun bir yerine gelmiştik, (mola sırasında) askerlerden bazıları ısınmak veya üzerinde (yemek) yapmak maksadıyla bir ateş yaktılar.
Komutanımız Abdullah -ki şakacı birisiydi-
- "sizin üzerinizde itaat edilmek ve sözü dinlenmek hakkım yok mu?" diye sordu.
Askerler:
- "Elbette var!" dediler.
- "Öyleyse, dedi ne emredersem yapacaksınız değil mi?"
Askerler yine:
- "Elbette!" dediler.
Bunun üzerine komutan:
- "Şu halde size, şu ateşe atılmayı emrediyorum" dedi.
Askerlerin bir kısmı kalkıp emri yerine getirmeye hazırlandılar. Abdullah, onların ateşe atılacaklarına inanınca:
- "Kendinizi tutun, ben size şaka yapmıştım" dedi.
Medine'ye dönünce, bu hadiseyi Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a anlattılar.
Efendimiz şöyle buyurdular:
- "Onlardan (yani başınızdakilerden) kim size Allah'a isyanı emrederse ona itaat etmeyin."
Hadisler.org