Umra ve rukba hakkında

Hz. Câbir (radıyallahu anh) anlatıyor: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: "Kim bir başkasına hayat boyu ev bağışında bulunursa, artık bu ev onun ve varislerinin olur. Bu söz, o maldaki hakkını keser. Ev, kendine ömür boyu bağışlanana ve onun varislerine aittir." [Sahiheyn'de gelen bir diğer hadiste: "Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) umra hakkında "kendisine bağışlananın lehinde hükmetti" şeklinde gelmiştir. Bir başka rivayette: "Umra caizdir" denmiştir. Müslim'in rivayetinde: "Umra onun ehline mirastır" denmiştir.]

Zeyd İbnu Sâbit (radıyallahu anh) anlatıyor: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: "Kim bir şeyi umra kılarsa o şey artık mu'mer'e (umre kılınan şahsa) aittir, hayatta iken de ölmüş iken de. Malı rukba kılmayın. Kimde rukba kılarsa [bu mal miras] yolundadır."

İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki: "Mallarınızı rukba kılmayın. Kim rukba kılarsa mal artık rukba kılınan kimsenin olur."

Bir başka rivayette: "Umra, umra kılınan şahıs için caizdir. Rukba da rukba kılınan kimse için caizdir. Hibesinden dönen, kusmuğuna dönen gibidir" buyurulmuştur.

Yine Nesâî'nin bir diğer rivayetinde İbnu Abbâs der ki: "Ne rukba ne de umra helal değildir. Kime bir şey umra kılınmışsa bu onundur, kime de bir şey rukba kılınmışsa o şey onundur."

Nâfi' rahimehullah anlatıyor: İbnu Ömer Radıyallahu Anh'e, kız kardeşi Hafsa Radıyallahu Anh'dan bir ev tevarüs etti. Hafsa Radıyallahu Anh, bu eve hayatı boyunca olmak kaydıyla Zeyd İbnu'l-Hattab'ın kızını oturtmuştu. Zeyd'in kızı ölünce İbnu Ömer Radıyallahu Anh meskeni kabzetti. O bu evin kendine ait olduğu reyinde idi.