Ebû Hureyre (Radıyallahu anh) naklediyor ki,
• Hüzeyl kabilesinden iki kadın birbirleriyle kavga ettiler. Biri diğerine bir taş atarak kadını da, karnındaki yavruyu da öldürdü. Dava Hazreti Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e geldi. Efendimiz, ceninin diyetini bir gurre olarak hükme bağladı. Gurre kadın veya erkek bir köle demektir."

Ebu Davud'un bir rivayetinde (4577. hadis) şu ziyade vardır: "... veya katır veya ata hükmetti. Kadının diyetini akilesi üzerine hükmetti. Kadına çocukları ve onlarla birlikte olanlar varis oldular."

Buhari, Diyat 25, Tıbb 46, Feraiz 11, Müslim, Kasame 34, (1681), Muvatta, Ukul 5, (2, 855), Tirmizi, Diyat 16, (1410), Ebu Davud, Diyat 21, (4568, 4580), Nesai, Kasame 37, (8, 47, 48)

1- Gurre, esas itibarıyle hayvanların alnındaki beyazlıktır, dilimizde sakar da denir. Burada cüzün zikri ile küll kastedilmiştir.

2-Bu hadis muhtelif vecihlerle rivayet edilmiştir. Bazılarında, öldürülen kadının ayrıca kısâsen ölüme mahkum edildiği belirtilir.

Gurre hükmü cenin içindir. Gurre ile ne kastedildiği, bizzat rivâyette açıklanmıştır: "Bir köle. Bu, kadın da olabilir, erkek de." Yine Teysîr'in de kaydetmiş bulunduğu bir rivâyette, gurrenin bir katır veya bir at olabileceği de söylenmiştir.

Keza, yine Ebû Dâvud'da yer alan bir vecihte gurreye bedel beş yüz koyun zikredilir. Ancak Ebû Dâvud burada bir yanlışlık olduğunu belirtir ve "Doğrusu "yüz koyun" olmalıdır" der.

Ebû Dâvud'un bir başka rivâyetinde Şâ'bî'nin gurre'yi "beş yüz derhem", Rebiâ'nın da "elli dinar" olarak açıkladığı kaydedilir.

Ebu Hureyre