Hz. Ebû Hureyre (Radıyallahu Anh) naklediyor ki;

• Bir adam gelerek Hazreti Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e:
- "Ey Allah'ın Resulü, bir kimse Allah yolunda cihad arzu ettiği halde bir de dünyalık isterse durumu nedir?" diye sordu.

Şu cevabı verdi:
- "Ona hiçbir sevab yoktur!" Adam aynı soruyu üç sefer tekrar etti.

Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) da her seferinde:
- "Ona sevab yoktur!" diye cevap verdi."

Ebu Davud, Cihad 25, (2516)

Bu rivâyet, önceki hadisi daha da açıklayıcı mahiyettedir. Mukâtelenin, Allah yolunda olması için ihlâs esastır, sırf Allah rızası için yapılması esastır. Gönlün derinliklerinde ganimet veya şöhret veya hamiyet gibi başka maksadların husulü de geçecek olursa, ihlâs kaybolacak ve yapılan amel Allah yolunda cihad olmaktan çıkacaktır. Bu hadisin Ebu Ümâme tarafından rivayet edilen vechinde, üçüncü sefer, َلَا شَىْءَ لَهُ "Ona herhangi bir sevab yoktur" dedikten sonra Resûlullah (Aleyhissalâtu Vesselâm) şunu ilâve etmiştir:

إنَّ اللّهَ َ يَقْبَلُ مِنَ الْعَمَلِ إلَّا مَا كَانَ لَهُ خَالِصاً وَابْتَغَى بِهِ وَجْهَهُ

"Allah, hâlis olmayan, sadece kendi rızasını taleb etmek için yapılmamış olan ameli kabul etmez."

Şunu da ilâve edelim: İbnu Ebî Cemre'ye göre, "Cihâdın asıl sâiki, Allah'ın kelâmını yüceltme maksadı olunca, bu meyanda ikinci bir maslahatın da husule gelmesi, ameldeki ihlâsa zarar vermez", âlimler bu görüştedir.

Ebu Hureyre