Muhammed İbnu Ali anlatıyor: Cabir İbnu Abdillah'ı din­ledim. Diyordu ki: "Hazreti Ebu Bekr'e geldim. Ebu Bekr bana [birkaç avuç avuçlayıp ver­dikten sonra] "Şunları bir say!" dedi. Ben de saydım. Hepsi beş yüz taneydi. Hazreti Ebu Bekr: "Bunun iki mislini al!" dedi."

Buhari, Hibe 18, Kefalet 3, Şehadat 28, Humus 17, Müslim, Fezail 60, (2314)

1- Hazreti Ebu Bekr, Resulullah (Aleyhissalâtu Vesselâm)'ın vaadini yerine getiriyor. Bunu yaparken Hazreti Cabir'den herhangi bir delil istemiyor. Esasen, Hazreti Cabir bunu, Resulullah'ın bir borcu değil, bir vaadi olarak istemiştir. Bu hâdise, İslam'da devlet reisinin hazineden tasarrufta geniş yetki sahibi olduğunu gösterir.

2- Hazreti Ebu Bekr, ikinci sefer talebi karşısında Cabir (radıyallahu anhümâ)'e ihsan etme işini geciktirmiş, üç sefer istedikten ve hatta "cimrilik" ithamını işittikten sonra vermiştir. Bu geciktirmenin sebebini İbnu Hacer: "Ya bundan daha mühim bir iş sebebiyle yahut da hemen verseydi, bu hal, Cabir'i tekrar isteme hırsına iter diye korkmuştur veya bu çeşit durumlarda isteyenler çok olmasın diye düşünmüştür, değilse mutlak şekilde vermemek düşüncesinden değildir. Nitekim Hazreti Ebu Bekir de: "Ben seni reddettiğim her defasında (içimden) sana vermek istemiştim" dedi" diyerek açıklar.

3- Hazreti Ebu Bekr'in verdiği avuç, tek elin avucu değildir. حثية iki elle yapılan ve koç avuç dediğimiz avuçtur.

Muhammed İbnu Ali