Hz. Ebu Hureyre (radıyallahu anh) anlatıyor:

Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e bir adam gelerek şöyle demiştir:

- "Ey Allah’ın Elçisi, sevap bakımından en büyük sadaka hangisidir?"

Bunun üzerine Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:

- "Sağlığın yerinde, malına düşkün, fakirlikten korkup, zenginliğe ümit bağladığın halde (verdiğin sadakadır). (Bu işi) can boğaza gelip de filana şu kadar, filana da şu kadar (verin) diyeceğin vakte kadar geciktirme. O sırada (yaptığın tasaddukun, malın artık) zaten birilerinin (varislerinin) olmuş demektir."

Buhari, Vesaya 7, Zekat 11, Müslim, Zekat 92, (1032), Ebu Davud, Vesaya 3, (2865), Nesai, Vesaya 1, (6, 237)

Bu hadis, Allah Teala nezdinde hangi sadakanın daha makbul ve üstün olduğunu belirtmektedir: İnsan sağlıklı, henüz dünyevî arzular, dünyevî istikbal hesapları canlı ve galib, mesela zengin olma amelinde, fakirliğe düşme endişesini de yaşamakta, bu sebeple parayı cimrice harcamakta vs. İşte bu halet-i ruhiyeyi taşırken Allah rızası için para harcamak pek makbul bir ibadettir. Resulullah, bu suretle harcamayı can boğaza gelinceye kadar fasılasız devam ettirmeyi tavsiye etmektedir.

Böyle yapmaz da dünyadan el etek çekip ölüme yaklaştığı zaman falana şu kadar filana bu kadar diye yapacağı tasaddukun fazla bir kıymeti yoktur. Artık yemek istese yiyemez, giymek istese giyemez, sağlığı da eskisi gibi yeterli değil, dünyadan zevk alamıyor, ahireti düşünmeye başlamış ve bu esnada sadaka da veriyor. Resulullah bu sadakanın fazla bir kıymet arzetmeyeceğini bildiriyor. Ölüm sath-ı mailinde, mal da artık başkasının olmuştur: Mirasçılar. Öyleyse, bu maldan Allah rızası için yaşlılıktan önce, bir hayat boyu aralıksız harcanmalıdır. Esasen, hiç kimse, ani bir ölümle karşılaşmayıp yukarıda tasvir edilen fırsatı da elde edeceği hususunda garanti veremez. Her hal u kârda hayata bağlılık şartlarında sadaka vermek daha makbul, daha sevaplıdır

Ebu Hureyre