Buradasınız
Hadis-i Şerif
Abdullah İbnu Câfer (radıyallâhu anh) anlatıyor: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'ın kaza-i hacet yaparken geri tarafından istitar (perdelenme) için en ziyade tercih ettiği sütre, bir bina veya bir hurma kümesi idi. Bir seferinde Ensardan bir zatın bahçesine girdi. Orada bir deve vardı. Deve Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'ı görünce inledi ve gözlerinden yaşlar aktı. Aleyhissalatu vesselam deveye yaklaştı ve gözyaşlarını sildi. Hayvan sakinleşti. "Bu devenin sahibi kimi" diye sordu. Ensar'dan bir genç: "O bana aittir ey Allah'ın Resulü!" dedi. Hazreti Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): "Allah'ın sana mülk kıldığı bu hayvan hakkında Allah'tan korkmuyor musun? Onu acıktırdığına ve fazla çalıştırarak da yorduğuna dair bana şikayette bulundu" buyurdular.
Arapçası
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ رَضِىَ ﺍللّٰهُ عَنْهُمَا قَالَ: [كَانَ أَحَبُّ مَا اسْتَتَرَ بِهِ رَسُولُ ﺍللّٰهِ (صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ) لِحَاجَتِهِ هَدَفًا أوْ حَائِشَ نَخْلٍ. فَدَخَلَ حَائِطاً لِرَجُلٍ مِنَ الْأَ نْصَارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ. فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ (صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ) حَنَّ وَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ. فَأَتَاهُ النَّبِيُّ (صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ) فَمَسَحَ ذِفْرَاهُ فَسَكَتَ. فَقَالَ: مَنْ رَبُّ هَذَا الْجَمَلِ؟ فقَالَ، فَتىً مِنَ الْأَ نْصَارِ هُوَ لِى يَا رَسُولَ ﺍللّٰهِ. فَقَالَ: أَفَلَا تَتَّقِي ﺍللّٰهَ فِي هَذِهِ الْبَهِيمَةِ الَّتِى مَلَّكَكَ ﺍللّٰهُ إِيَّاهَا؟ فَإِنَّهُ شَكَا إِلَيَّ أَنَّكَ تُجِيعُهُ وَتُدْئِبُهُ]. أخرجه أبو داود.
«الهَدَفُ» ما ارتفع من الأ رض من بناء وغيره.
«وَحَائِشُ النَّخْلِ» نَخْلَات مجتمعات. « وَالحَائِطُ» الْبُسْتَانُ.
«وَذِفْرَى الْبَعِيرِ» المَوْضِعُ الَّذِى يَعْرَقُ مِنْ قفَاهُ خَلْفَ أُذَنَيْهِ وَيُجْعَلُ فِيهِ القطْرانُ وَهُمَا ذِفْرَيَانِ.
«وَتُدْئِبُهُ» تُتْعِبُهُ بكثرة استعماله .
«الهَدَفُ» ما ارتفع من الأ رض من بناء وغيره.
«وَحَائِشُ النَّخْلِ» نَخْلَات مجتمعات. « وَالحَائِطُ» الْبُسْتَانُ.
«وَذِفْرَى الْبَعِيرِ» المَوْضِعُ الَّذِى يَعْرَقُ مِنْ قفَاهُ خَلْفَ أُذَنَيْهِ وَيُجْعَلُ فِيهِ القطْرانُ وَهُمَا ذِفْرَيَانِ.
«وَتُدْئِبُهُ» تُتْعِبُهُ بكثرة استعماله .
Kaynak
Ebu Davud, Cihad 47, (2549)
Açıklama
Bu rivâyet, Resûlullah (aleyhissâtu vesselâm)'ın hayvanlara karşı müşfik ve merhametkâr olduğunu, onların durumlarıyla da ilgilendiğini göstermektedir. Ayrıca insanların, hayvanları ilâhî bir emânet bilerek iyi davranmaları gerektiği, bilhassa gıdalarına ve onlara terettüp eden hizmetlerine dikkat etmeleri şart olduğu, aksi takdirde uhrevî mesuliyet getireceği ifâde edilmektedir. Bu hûsusları te'yid eden rivâyetler çoktur.
Hazreti Peygamber (aleyhissâlatu vesselâm)'in hayvanlarla ilgili meselelere nasıl teferruatlı olarak yer verdiğini göstermek üzere, genişçe bir tahlîli bu bahsin sonuna ekleyeceğiz
Hazreti Peygamber (aleyhissâlatu vesselâm)'in hayvanlarla ilgili meselelere nasıl teferruatlı olarak yer verdiğini göstermek üzere, genişçe bir tahlîli bu bahsin sonuna ekleyeceğiz
Ravi
Kategori
Ana kategori : Rahmet bölümü
Alt kategori : Hayvanlara merhamet